درسته که بعدداز کلی انتظار یه تعطیلی داریم اما همونم سازمانی که کار میکنم شعبه مارو کرده کشیک

نه غر میزنم و نه فحش به همه عالم میدم

فقط سعی میکنم شرایط رو قبول کنم تا انرژیم از کف نره

راستش این تمرین جدید زندگیمه

دیشب که فرهاد رو بردم دکتر متقی

اینکه یه روزایی اندازه تمام فحشایی که تو زنزندگیم دادم به مادرشوهرم میدم غیر عادی هست

اما برای خودم عجیبه

چرا یه روزایی انقدر ازش متنفر میشم؟

چرا از کاراش و حرفاش و رفتاراش با مادرشوهرش انقدر لجم میگیره؟

اصلا به من چه؟

پر از بغضم

عصبانیم

ناراحتم

دلم برای خودم میسوزه

دلم یه کار جدید میخواد

دلم میخواد برای خودم زحمت بکشم

اما جراتشو ندارم

یه ادم ترسوی بزدل بدبختم حقم همینه که بهم زور بگن

باید یه کاری برای خودم بکنم

میرسم خونه میخوام دوش بگیرم اما مدیر برنامه هام (فرهاد کوچولو) میگه نه دیگه نشد اول به من رسیدگی کنبعد به محمدرضا میگم پس تو برو و فرهاد رو هم ببر حموم من بعد شما برم انقدر هم که عشق حموم داره اگر من

امروز فهمیدم برای اینکه برای یه سری از ادما عزیز بشم باید فاصله بگیرم

از دنیاشون دور بشم

وقتی کمبودمو حس کردن تازه میان پیشم

ساعت ۱۹و۱۷ دقیقه خونه ی مامان محمدرضا فرهاد کنارم خواب محمدرضا سرکاربرقای خونه عغیر از اشپزخونه که روبروی منه خاموشفک کنم بیرون تک تک بارون میادفرهاد یه بار بیدار شد ولی خوابوندمشمادرشوهرم اومد گفت بر

یادم باشه وقتی فرهاد بزرگ شد دلتنگی مو از زنش نپرسم انقدر جرات داشته باشم زنگ بزنم از خودش بپرسم در چه حالی

والا به من چه

ای بابا از محمد رضا خبر دارید؟ وا مگه مسافرته اینجاست دیگه یه زنگ بهش بزن حالشو بپرس

ساعت ۸و۵۹ کف سالن روی پتو سه تایی کنار همتنها صدا صدای تیک تیک قلم گوشی برای تایپ و نفس های دوتا جنس مذکر که با تموم اذیتاشون زندگی مننهر چند دقیقه کوچولو غلت میزنه و غر از اینکه چرا از صدای سرفه ی نخ

ساعت ۲۲و۶ دقیقه فرهاد رو پام خوابه و به نرگس مسیج دادم یه عکس از مامانم و پارسا بفرسته که مثل اینکه بیرونن و دارن میرن بچه ها رو ببرن دریامن عکس مامانمو میخوامامروز صبح که محمدرضا داشت میرفت سرکار کلی

همیشه از اینکه منو با کسی مقایسه کنن متنفر بودم و هستم

اینکه مهمترین ادم زندگیم منو با یه ادم پیزوری که خودشم همیشه مسخره ش میکرده مقایسه میکنه

قطعا به وقت ۲۱و۲۶ دقیقه شب دهم ابان نود و هشت میخوام بمیرم

تو حالی ام که هیچ زیبایی به چشمم نمیاد

به وقت ساعت ۱۹و۳۴ دقیقه روی مبل لم داده م فرهاد با لباس بیرون خواب و محمدرضا هم خواب

دیروز رو تا شب کلا سرکار بوده

امروز از ۵تا۱۱ کوه بعد غذا خورده و منو رسونده تولد اونم با عجله و خوابیده

من و فرهاد با مینا و شوهرش اومدیم

ساعت نزدیک ۸ شبه و هنوز خوابه تو این غروب جمعه کوفتی

و من غربت زده ام تو شهرم تو خونه م حس میکنم غریبترین جای این کره خاکیم

خدایا مثل همیشه کمکم کن

خدایا خودت میدونی چی میگم

به وقت ۱۰آذر ۹۸ ساعت ۱۷و۵۱ دقیقه کنار فرهاد خوابیدم و صدای نفسهاش مثل دیازپام زمینگیرم کردهتو این قضیه هم با همه فرق داریم توی هتل رو فرشی انداختیم و رو زمین خوابیدیمبابا تو یه اتاق محمدرضا تو یه اتاق

به وقت ۱۹ دقیقه گذشته از روز ۱۲ آذر ۹۸ میخوام برم حموم خونه ی مادرشوهرم از سفر اومدیم و ترسیدم خونه سرد باشه نرفتیم خونه

شب رو همینجا روز میکنیم و فردا با محمد رضا چندجا کار داریم

خداروشکر فردا وقت برای استراحت دارم

الان خسته ترینم امیدوارم بهتر بشم

الآن که بچه دارم هنوز متوجه پیجهای مادر و فرزند نشدم یعنی ما خیلی نخفتیم من هنوز حاضر نیستم عکس بچه مو تا اون حد توی همه جا بذارم

پسر با هوشم امروز صد و یازده روزش شده روز بهروز خوشگلتر میشه و من دلم بیشتر براش ضعف میره خدایا شکرت بابت تک تک این صد و یازده روز

سال جدید داره شروع میشهسفره هفت سین نمیچینم مثل ۳ سال قبل که خونه دارم و نمیچینموقتی نیستم حس میکنم یه جور تجملهامشب میریم شمال پیش مامان و بابامامروز خیلییییی داغون عصبانی بودم با نرگس بد حرف زدم محم

وقتی یه سره گریه میکنی و من کم طاقت نمیدونم چیکارت کنم و اخرین دقایق سال ۹۷ به گریه میگذره

حالم بده دلم میخواد همه ش گریه کنم

دارم با خدا حرف میزنم و گریه میکنم و ازش صبر میخوام همراه با سلامتی همه مون

خدایا همه چیز رو به تو میسپرم

هرجور که تو صلاح بدونی راضیم به رضای تو